Age of Armor

Opis

Age of Armor to gra MMORPG Sci-Fi 3D, która oferuje graczowi unikalną akcję PvP, pozwalając mu na pilotowanie i zmienianie wyglądu pojazdów Mechs.

Cechy:

• Gracze mogą wysiadać z Mechsów w mieście
• Mnóstwo misji do wykonania
• PvP oparte na frakcjach
• Setki różnych części do zebrania
• Mnóstwo skillów, rozwijanie skillów
• Unikalne środowisko

Review

Wiele rzeczy może irytować mnie, kiedy zaczynam grać w nową grę MMO, ale zdecydowanie najgorszy jest brak poczucia orientacji. Mogę znieść kiepskie tłumaczenie, abstrakcyjne sterowanie, niekończące się grindowanie i nawet kiepskie zaimplementowanie systemu walki, ale jeśli muszę poruszać się się w zagmatwanym, niejasnym świecie, gdzie nie mam pojęcia, co powinienem zrobić, najbardziej prawdopodobny scenariusz to odinstalowanie przeze mnie gry i wymazanie jej z mojej bardzo ograniczonej pamięci na zawsze. Jednak kiedy otrzymuję zadanie zrecenzowania gry, nie mam innego wyjścia jak zacisnąć zęby, przetrwać najgorsze i przeżyć, by opowiedzieć swoją historię. W większości przypadków jest to możliwe. Lecz nie w przypadku gry Age of Armor.


Początek
Age of Armor to jedna z wielu zalewających dziś rynek gier MMO Sci-Fi z systemem Mechów. Znaczna część background story została przetłumaczona tak kiepsko, że nie da się jej właściwie zrozumieć, ale pojawia się w niej kryzys naftowy i wojna pomiędzy trzema ludzkimi społecznościami, które przetrwały. Są to Natural Humans, Enhanced Humans i Neo Humans. Rozpoczynasz grę Age of Armor, wybierając jedną z trzech społeczności i dostosowując ją do swoich upodobań. Informacji o tym, czym, poza wyglądem, różnią się te rasy, także nie zdołałem wyłowić z powodu kiepskiego tłumaczenia.


Z deszczu pod rynnę
Nie był to problem, póki nie stworzyłem swojego pilota i nie zostałem poproszony o zaprojektowanie Mecha. Można wybrać tylko jeden pojazd, ale wyświetlające się w ogromnych ilościach skille i zdolności są do bólu bezużytecznie i kompletnie niezrozumiałe. Wystraszony zawartością ekranu poddałem się, zaprzestałem dochodzenia, w jaki sposób takie a nie inne opcje Mecha wpłyną na moje losy, i po prostu zacząłem grać. Potem było już tylko gorzej. Okropne tłumaczenie, kiepski dostęp do informacji oraz dziwaczne rozwiązania zastosowane w grze dały efekt, jakiego nigdy wcześniej nie widziałem.


Och! Bonus!
Moim pierwszym zadaniem, jakie otrzymałem od bohatera niezależnego w pobliżu lokalizacji startowej, było zbudowanie kolejnego Mecha. Najwidoczniej posiadanie jednego Mecha okazało się niewystarczające, przed posunięciem questa do przodu musiałem mieć dwa identyczne. Żeby jeszcze wszystko skomplikować, przez przypadek zauważyłem migający przycisk z napisem Bonus w lewym górnym rogu ekranu. Po naciśnięciu przycisku dostałem darmowy item. Ten szczególny item dał mi tyle doświadczenia, że natychmiast zostałem przeniesiony do poziomu 15.

Jakby mało było zamieszania, miałem teraz do dyspozycji punkty skillów z poziomu 15, ale nie wiedziałem, jak je wykorzystać. A dymek 'Bonus' powrócił na ekran raz jeszcze. Tym razem był na tyle łaskawy, że obdarował mnie kilkoma sztukami ekwipunku, do których nie było żadnej instrukcji ani opisu - najprawdopodobniej nie były w ogóle przeznaczone do użycia. Ten proces powtarzał się przez 10 minut, zmuszając mnie do poszukania sklepu w celu pozbycia się z mojego inwentarza tych bezużytecznych darmowych itemów. Choć nie miałem na to dowodów, powiedziałbym, że twórcy Age of Armor z nieznanych przyczyn uwzięli się, żeby za wszelką cenę zniechęcić mnie do gry.


Totalne unicestwienie?
Oczywiście w pilotowaniu ogromnych zabójczych mechanicznych maszyn chodzi głównie o to 'zabójczych'. Zdecydowałem więc poszukać jakiejś walki i zobaczyć, jak mi pójdzie. Jak dotąd, moje jedyne doświadczenie z pilotowaniem Mecha pochodziło z 20-sekundowego tutorialu (nie przesadzam ani trochę, tutorial polegał na dwukrotnym naciśnięciu przycisku) i choć wtedy zabiłem wroga zaledwie jednym kliknięciem, chciałem więcej. Jednak moje wysiłki, by znaleźć jakąś bitwę, spełzły na niczym. Udało mi się zlokalizować jedynie fajną windę, a kiedy zorientowałem się, że żadna bitwa się tu nie odbywa, odkryłem, że z windy nie ma wyjścia.

Tak, spędziwszy w Age of Armor godziny pełne męki i frustracji, ostatecznie utknąłem w pomieszczeniu bez wyjścia. Moje próby rozmowy z innymi graczami skończyły się podobnie. Kiedy zapytałem, jak się dołącza do bitwy, otrzymana odpowiedź brzmiała: "Naciskasz ten głupi przycisk.". Nic dodać, nic ująć.


Światełko w kosmicznym tunelu
Niemal każdy aspekt gry wywołuje westchnienia frustracji. Poza grafiką. Jak na całkowicie darmową grę, grafika Age of Armor jest zadziwiająca, podobnie jak modele postaci i animacje. Scenerię tworzą futurystyczne meble i wyposażenie. Wielka szkoda, że grywalność nie dotrzymała grafice kroku. Wiele widoków było naprawdę niesamowitych.
Jednakże muzyka nie była niczym szczególnym. Aczkolwiek nie irytowała, co, rozważając inne elementy gry, zaliczyć należy do jej, jakże nielicznych, zalet.


Najtrudniejsza część zadania
W odróżnieniu od innych recenzentów gier, ja naprawdę nie lubię dawać grom niskich ocen. Zawsze staram się naświetlać zarówno pozytywne, jak i negatywne elementy każdej gry. Ale w przypadku Age of Armor, choć bardzo się starałem, nie mogłem wskazać zbyt wielu pozytywów. Po tym, czego doświadczyłem, nie mogę przyznać oceny wyższej niż 1/5. Radzę omijać grę z daleka, chyba że chcesz obejrzeć kilka fajnych modeli Mechów i masz za dużo wolnego czasu. Age of Armor jest darmowa, więc poza czasem i nerwami nie masz nic do stracenia.